Panel logowania

Nie masz konta? Rejestracja  | Zapomnialeś hasła? Przypomnij

Pobierz publikację

Korzyści

Korzyści

Produkcja energii elektrycznej i cieplnej z biogazu uzyskanego w procesie fermentacji metanowej przynosi szereg korzyści ekologicznych. Zastąpienie energii konwencjonalnej energią pozyskaną z biomasy, przyczynia się do zmniejszenia zużycia kopalnych surowców energetycznych oraz emisji zanieczyszczeń powstających podczas ich spalania, w tym gazów cieplarnianych: metanu i dwutlenku węgla.

Wiele biogazowni rolniczych wykorzystuje odchody zwierząt: gnojowicę i obornik, których fermentacja jest korzystna z punktu widzenia rolniczego i środowiskowego. Stosowanie surowej gnojowicy na pola niesie ryzyko spływów powierzchniowych, eutrofizacji wód, rozprzestrzeniania chorobotwórczych mikroorganizmów. Wykorzystanie przefermentowanego odpadu z beztlenowego rozkładu odpadów zwierzęcych i roślinnych nie wywołuje w środowisku tych negatywnych skutków. Jest to istotne nie tylko w skali regionu czy kraju, ale też w kontekście międzynarodowym, gdyż Polska jest wskazywana jako poważne źródło zanieczyszczeń organicznych Bałtyku. Spływy zlewni Morza Bałtyckiego, jakie migrują z wodami polskich rzek, niosą duży ładunek biogenów, a skutki tego zjawiska mogą być poważne i długotrwałe. Zmniejszenie tego ryzyka może nastąpić właśnie dzięki przetwarzaniu gnojowicy i obornika poprzez fermentację beztlenową. Ponadto odchody zwierząt są wykorzystywane w biogazowni na bieżąco, bez konieczności długotrwałego przechowywania, co ogranicza emisję metanu do atmosfery, jaka ma miejsce podczas przechowywania nawozów naturalnych. Uruchomienie biogazowi stwarza również doskonałą możliwość zagospodarowania produktów ubocznych pochodzących z przemysłu rolnego i rolno-spożywczego, które wymagałyby w przeciwnym wypadku unieszkodliwienia.

Poprzez fermentację gnojowicy ulegają poprawie warunki nawożenia pól uprawnych dzięki zwiększeniu zawartości N-NH4 do 90%, podczas gdy w gnojowicy surowej udział ten wynosi ok. 48,8%. Forma amonowa jest łatwiej przyswajalna przez rośliny i mniej narażona na wymywanie do wód powierzchniowych i gruntowych. W związku z tym zmniejsza się ryzyko eutrofizacji wód. Nawozowe wykorzystanie pofermentu, oprócz zmniejszenia zużycia nawozów mineralnych, pozwala na wprowadzanie znaczącej ilości materii organicznej do gleby, gdyż w procesie fermentacji tylko część substancji organicznej ulega rozkładowi, zaś reszta trafia do gleby w masie pofermentacyjnej. Dzięki temu zostaje zachowana zdolność do utrzymania równowagi humusu w glebie. Nawożenie pól nawozami naturalnymi wiąże się z rozprzestrzenianiem nasion chwastów, znajdujących się w resztkach paszy i ściółce, natomiast poferment minimalizuje tę niedogodność, gdyż podczas fermentacji większość nasion obumiera i nie jest w stanie skiełkować po rozdysponowaniu pofermentu na polach. W biogazowniach, w których wsad pochodzenia zwierzęcego poddawany jest higienizacji, następuje też eliminacja patogenów (mikroorganizmów chorobotwórczych, pasożytów). Mikroorganizmy chorobotwórcze zawarte w odpadach organicznych giną na skutek poddania ich działaniu podwyższonej temperatury panującej w komorze fermentacyjnej biogazowni. Fermentacja gnojowicy wraz z kosubstratami przyczynia się do redukcji odorów o ponad 80%, w porównaniu ze stosowaniem do nawożenia pól gnojowicy surowej (rys. 1). Pozostałe warunki techniczne i prawne, dotyczące stosowania pofermentu do nawożenia, są bardzo podobne do zasad stosowania gnojowicy (terminy, dawki, obowiązek przeorania itp.), dlatego poferment okazuje się bezpieczniejszą i mniej uciążliwą substancją do użyźniania gleby zmniejszając tym samym emisję gazów cieplarnianych i ładunek czystego azotu wprowadzanego do gleby.

Poprawnie zaprojektowana, zrealizowana i eksploatowana biogazownia rolnicza nie stanowi zagrożenia dla środowiska. W prawidłowo zaprojektowanej i wykonanej instalacji, wszelkie przewody są szczelne, odporne na działanie przepływającej w nich substancji, a proces produkcyjny prowadzony jest w sposób hermetyczny, eliminując emisję związków do atmosfery. Prawidłowo eksploatowana biogazownia, w której została odpowiednio zaprojektowana technologia, nie powinna stwarzać żadnych uciążliwości poza terenem zakładu na którym się znajduje, a także i na terenie otwartym samego zakładu nie odczuwa się przykrych zapachów i ponadnormatywnego hałasu.W takiej instalacji mogą się zdarzyć błędy i awarie, jednak stanowią one podobne zagrożenie, jak w przypadku innych zakładów przetwarzających surowce rolnicze. Współdziałanie lokalnych producentów rolnych z biogazownią, w zakresie dostarczania produktów wsadowych oraz odbioru wyprodukowanego kompostu aktywizuje miejscową społeczność, wpływa korzystnie na jej dochody ze sprzedaży surowców, integruje w działaniach na rzecz ochrony środowiska i energetyki odnawialnej. W wyniku budowy biogazowni zostanie stworzonych również od kilkunastu do kilkudziesięciu miejsc pracy, w zależności od jego wielkości, zarówno podczas realizacji inwestycji, jak i na etapie jej eksploatacji. Są to stanowiska kierowców odbierających od rolników surowce specjalistycznym sprzętem, inżynierów, automatyków, stanowiska administracyjne, techniczne, laborantów, a także pracownicy fizyczni, ochrony obiektu i serwisu sprzątającego. 

Tym samym biogazownie wpływają na ograniczenie zużycia konwencjonalnych źródeł energii i pogłębianie efektu cieplarnianego.

 

Rysunek 1. Emisja zapachów po zastosowaniu na polach gnojowicy surowej i przefermentowanej

Emisja zapachów po zastosowaniu na polach gnojowicy surowej i przefermentowanej

Źródło: Kowalczyk-Juśko A., Laursen B., Rusak S.: Biogazownia rolnicza firmy Poldanor w Pawłówku. Czysta Energia 10(50), 21, 2005.

Strona 1 z 3
Dodaj do schowka